Buenos Ajres, Argentina. Uginuće stotina južnih glatkih kitova zabeleženo poslednjih meseci na obalama južne provincije Čubut pokazuje značaj patagonskih voda za očuvanje vrste, saopštio je u nedelju za EFE Grinpis Argentine.
„Od ključne je važnosti podsetiti na značaj patagonskih voda za ovu jedinstvenu vrstu. Ovi slučajevi nam potvrđuju nešto krajnje važno: to područje je deo središta njenog presudno bitnog staništa“ — izjavio je Matijas Arigaci, član Grinpisa Argentine i stručnjak za bioraznolikost.
Biolog je objasnio da su obale juga Argentine ključna područja za parenje, „za razmnožavanje, za opštenje majki sa svojim mladuncima“.
Slučajevi uginuća beleže se od juna na Poluostrvu Valdes i u različitim sektorima blizu Puerta Madrina, u Čubutu, jednoj od glavnih zona razmnožavanja južnog glatkog kita u Južnom Atlantiku.
Vlasti Čubuta i naučni timovi istražuju uzroke njihove visoke smrtnosti, posebno među mladuncima kitova.
Kako je saopšteno, među razmatranim hipotezama je i bakterijska infekcija, mada još nema konačnih zaključaka o uzrocima uginuća.
„Može biti reč o bakteriji rasprostranjenoj u moru koja može izazvati sistemsku bolest kod mladunaca kitova. Pritom nisu pronađeni dokazi da bi se zabeležena smrtnost pripisala antropogenim faktorima (izazvanim ljudskom delatnošću)“ — istaknuto je u zvaničnom sopštenju, objavljenom u petak.
Prema podacima Centra za proučavanje morskih sistema (Cesimar-Conicet), na prvom popisu u sezoni 2026, obavljenom u septembru, izbrojano je 1.375 primeraka na obalama Čubuta, među njima 409 mladunaca.
U 2025. na popisu je utvrđeno rekordnih 2.110 primeraka, među kojima je bilo oko 800 mladunaca.
Stručnjaci su istakli da razliku među pokazateljima dvaju sezona treba analizirati s oprezom, te da je za utvrđivanje uzroka pomora zabeleženog ove godine neophodno sačekati rezultate istraživanja.
Arigaci je, pak, izjavio da je „zaštita kvaliteta njegovog morskog obitališta najbolji jemac budućnosti južnog glatkog kita“.
Južni glatki kit svake godine između juna i novembra dolazi na argentinske obale radi razmnožavanja i podizanja svojih mladunaca. Odrasla jedinka ove vrste može dostići oko 17 metara dužine i težiti blizu 40 tona. U Argentini je od 1984. godine zaštićen kao nacionalni spomenik prirode.
Izvor: NCC
